segunda-feira, agosto 30, 2004

A memoria dos peixes

Din os científicos que un peixe pode lembrar o que lle sucedeu durante 3 segundos. Nós, os galegos, parecemos os reis do mar. A nosa prodixiosa memoria non parece durar moito máis. Fraga preséntase por quinta vez despois de prometer como máximo 8 anos. E voltará gañar. Pero nós, totalmente autocompracentes, seguiremos pensando que a culpa é del por se presentar. Non señores, a culpa é totalmente nosa por voltar depositar a nosa confianza nese home.
Outro bo exemplo foi o do Prestige e a marea negra. Como se explica senón que o PP gañase naqueles concellos máis afectados polo desastre ecolóxico. E todo por 30 miserables euros diarios. Pan para hoxe e fame para mañá. E non parece que aprendesemos nada.
A nosa memoria é fráxil. Estamos perdendo os últimos sobreviventes da guerra civil. Os que coma min tivemos sorte de que nos contasen o que pasou poderemos transmitilo nun futuro para evitar no posíbel que se repita. Pero segue a dar igual. Gañan os de sempre. O cacique transformado en demócrata. A SANTA DEMOCRACIA QUE NOS IGUALA TODOS. Tanto vale o voto de alguén concienciado coma o do vello que carretan no bus e non sabe nin o que vota. E iso pasa. Pero a culpa será do PP, de Fraga. Pero a CULPA SERÁ SEMPRE NOSA.
Somos un pobo alienado que non parece espertar. Durmimos o soño eterno, esperando, quizais o noso Rei D. García, que nos liberte. O soño eterno continúa.
Só nós somos quen de cambialo.
O PAÍS MERECE UNHA OPORTUNIDADE. É HORA DE DÁRMOLA.

10 Comments:

At 8:26 da tarde, Anonymous Anónimo said...

A veces también pienso que es cierto que cada pueblo tiene lo que se merece. Pero no deja de ser una verdad a medias. Simplificando, la mitad de un pueblo, o la tercera parte sufre unos dirigentes que sólo merece la otra parte. Es uno de los artificios de la democracia tal y como la conocemos. La de las mayorías y no la del consenso.
Salud y República.

 
At 8:31 da tarde, Anonymous Anónimo said...

Por cierto, mal vamos si quien tiene que rescatar es un rey. ¡Viva la República!

 
At 12:53 da manhã, Anonymous Anónimo said...

E antes de todo o da Costa da Morte, eu citaría tamén os famosos e vergonzosos enterramentos de Mesía (je,je,je,...), tamén esquecidos.

 
At 12:54 da manhã, Anonymous Anónimo said...

E antes de todo o da Costa da Morte, eu citaría tamén os famosos e vergonzosos enterramentos de Mesía (je,je,je,...), tamén esquecidos.
S.

 
At 2:52 da manhã, Anonymous Anónimo said...

Aproveito para recomendar a lectura de "A terra quere pobo", de Xosé Luís Barreiro.
Hoxe por hoxe, paréceme unha lectura fundamental.
S.

 
At 1:23 da tarde, Anonymous Anónimo said...

Moito sabe o Anonymous este paréceme a min, coa súa irónica referencia a Mesía. Pero, para que o saibas, o autor deste blog non ten como patria Mesía, senón Albixoi. VIVAN ALBIXOI E LARO CEIBES!!!!! E OVE TAMÉN!!!!

 
At 4:48 da tarde, Anonymous Anónimo said...

No está hoy el cuerpo para escribir. La morriña afecta sin aún marchar. Va a ser la tierra gallega. Deberá estar más que contento, sin embargo sólo estoy triste. Quiero saber qué dejo aquí, si voy a perder algo. Si con mi marcha voy a perder también algo en Asturias. Espero que no, que no deje nada en el camino, sino que sólamente sume, encontraré nueva gente.
Qué mala es la morriña. Muchos ánimos a todos.
SALUD Y REPÚBLICA.

 
At 6:31 da tarde, Anonymous Anónimo said...

Se un sabe, por algo será... je,je,je... ¡Vivan ceibes todas as Repúblicas que citas, incluído Ove, aínda que non dean a súa parte do monte!

 
At 8:33 da tarde, Blogger albixoi said...

Coñeces Mesía?

 
At 12:30 da manhã, Anonymous Anónimo said...

Non, non coñezo Mesía. Pero procuro manterme informado. S.

 

Publicar um comentário

<< Home